Ayda aynada

dudaklarin siir inceliginde
en sehvetli öpücükleri utangaçlilikla öyle dönüstürür ki
magaralardaki canlilar ondan yararlanarak
insan olurlar
ve yanaklarin iki egimli oyukla
senin gururunu yönlendirir ve benim yazgimi.
ben ki
tan yerinin beklentisinde
silahlanmaksizin
geceye katlanmisim
ve alni açik bir kiz oglan kizligi
alisverisin fahiseler evinden
sevecenlige getirmisim.

hiç kimse kendi ölümüne böyle korkunç kalkmadi
benim yasama oturdugum gibi

ve gözlerin atesin sirridir
ve askin
insanligin yengisidir
kadere karsi kosarken.
ve bagrin senin
azicik yer yasamak için
azicik yer ölmek için
ve bin parmak ucuyla utanmazca
gögün sililigini sorgulayan kentten kaçistir.

daglar ilk taslarla baslar
ve insan ilk acilarla
bende acimasiz bir mahpus vardi
zincirlerinin sarkilarina alismayan
ben senin ilk bakisinla baslatildim
firtinalar senin kocaman dansinda
görkemlice üflerler bir kavala
ve damarlarinin sarkilari
süregenligin günesini yükseltir
birak öyle uyanayim
ki sokaklar
kavrasinlar varligimi

ellerin baristir
ve yardima kosan arkadaslar,
düsmanlik
unutulsun diye
alnin boylu bir aynadir
isildayan ve yüksek
yedili kiz kardeslerin baktiklari
kendi güzelliklerine varmak için,
çirpinan iki kus gögsünde sakir,
yazin hangi yoldan gelecek
susamislik
sulari kandiran yapsin?
görünesin diye aynada
uzun bir yasam boyu bakmisim ona
ben birikintileri, denizleri aglamisim
ey insan kilikli peri
tenini yalanin kümelerinden baska yakmadigi
varligin senin cennetsidir
cehennemden kaçisi açiklayan
beni kendinde bogan bir denizdir
tüm günahlarimdan ve yalanlarimdan
arindiran

ve tan senin ellerinle atar

(Ayda Aynada)